բարձրանալ

Վիքիբառարան-ից

Բայ[խմբագրել]

բարձ-րա-նալ 

  1. ցածր տեղից շարժվել, ելնել դեպի վերև
  2. գետնից՝ երկրից դեպի վեր՝ օդ ելնել
  3. երկարել, աճել (դեպի վեր)
  4. բարձր դիրքում գտնվել, մի բանի վրա ելնել
  5. բարձր պատվավոր տեղ լինել՝ բազմել, գրավել
  6. նստած կամ պառկած տեղից վեր կենալ, ոտքի կանգնել
  7. շատանալ, ավելանալ
  8. ծագել, առաջ գալ
  9. գինն ավելանալ, թանկանալ
  10. սաստկանալ, մեծանալ, ուժեղանալ
  11. ուռչել, փքվել, մեծանալ
  12. տեսողական տպավորությամբ դեպի զենիթ շարժվել (լուսատուների մասին)
  13. առաջադիմել, զարգանալ
  14. լավանալ (տրամադրությունը, հոգեկան վիճակը և այլն)
  15. հզորանալ, ուժգնանալ, զորեղանալ
  16. առաջ քաշվել, արծածվել, քննության առարկա դառնալ
  17. ըմբոստանալ, ընդվզել
  18. սուր՝ բարձր հնչել
  19. նավ, գնացք և այլն նստել, փոխադրական միջոցի վրա տեղավորվել
  20. պաշտոնում առաջադիմել, բարձր դիրքի հասնել
  21. մեծամտել, գոռոզանալ
  22. երևան գալ, հայտնվել, երևալ
  23. տարածվել դեպի վեր


Հոմանիշներ[խմբագրել]
  1. ելնել, վեր ելնել, ոտքի կանգնել, վերևանալ, վեր կենալ, ոտքի ելնել
  2. հուլ լինել (բրբ․)
  3. ծառանալ
  4. սարավանդել
  5. հասակ առնել, հասակ նետել
  6. աճել, մեծանալ, հառաջանալ, ավելանալ
  7. խոլոզել, քռխել (բրբ․)
  8. վարարել, հորդել, ափերից դուրս գալ
  9. մեծանալ, վեհանալ, վսեմանալ
  10. ամբառնալ, համբառնալ, համբարձվել, վերանալ (կրոն․)
  11. վերերթալ, վերագայել, վարամբառնալ (հնց․)
  12. լեռնանալ
Արտահայտություններ[խմբագրել]