բռնանալ

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ բ(ը)ռ•նա•նալ 

Բայ

  1. բռնությամբ, ուժով տիրել, ուժով իր ձեռքի տակ պահել
  2. ճնշում, բռնություն գործադրել, հարկադրել
  3. իր կամքը թելադրել, պարտադրել

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տիրանալ, զավթել, տիրել, բռնազավթել, բռնահարել
  2. հարկադրել, բռնադատել, ճնշել, նեղել
  3. պարտադրել, ստիպել, գլխին իշխանություն բանեցնել, գլխին նստել, գլխին ընկույզ (կակալ, պոպոկ) կոտրել, գլխին մուրճ (չաքուչ) բանեցնել, մուրճ դառնալ (կոտրել)
  4. տե՛ս բռնակալել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]