պակասել

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ պա•կա•սել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ[խմբագրել]

  1. եղածից՝ ամբողջից որոշ մաս՝ քանակ հանվել՝ պակաս դառնալ ◆ Գրքից մի քանի թերթեր պակասել և այլն:
  2. նվազել, քչանալ, նվազ դառնալ ◆ Երբ առուների ջուրը պակասեց, կացնահար եղան վերջին վազերը: (Ակսել Բակունց)
  3. չլինել, բացակայել ◆ Լևոնին պակասում է «խորոտ կնիկ»: (Նաիրի Զարյան)
  4. բավական չլինել, լբավարարել: ◆ Խմող շատ կա, գինին կպակասի և պակասում էր նրանց գինեդրամը: (Ակսել Բակունց)
  5. թուլանալ, նվազել, տկարանալ ◆ Նա դեռ դիմադրում էր, բայց գգում էր, որ ուժերը պակասում են:
  6. հարկ եղածից՝ սահմանվածից քիչ լինել ◆ Անասնակերը պակասում է, և կոլտնտեսության վարչությունը դեռ լուրջ քայլեր չի արել անասուններին կերով ապահովելու ուղղությամբ:
  7. սակավ դառնալ, քչանալ ◆ Բերբերյանը համոզվեց, որ պակասավոր կանայք պակասել և այլն: ԱՔ
  8. տկարամիտ դառնալ, ցնդել ◆ Ա՜յ մարդ, պակասել հո չե՞ս:
  9. կորչել, հեռանալ, չքանալ ◆ Ասա՛, հայրիկ, էլ ո՞վ հանգավ ու պակասեց մեր կյանքից: (Հովհաննես Թումանյան)
  10. պակասորդ լինել՝ գոյանալ ◆ Պահեստից զգալի քանակով ալյուր է պակասել:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]