վերջին

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ վեր•ջին 

Ածական[խմբագրել]

  1. ըստ կարգի, հերթականության, հաջորդականության վերջում գտնվող, եղող, տեղի ունեցող ◆ Շարասյան վերջին շարք, հանդիսասրահի վերջին կարգ:
  2. ըստ րամանակի ամենից ուշ երևան եկող, եկած, հետին ◆ Վերջին ժառանգ, վերջին դեպքեր, իրադարձություններ, ճակատամարտ:
  3. գոյության, կյանքի վերջում եղած, տեղի ունեցած, զուգադիպած (եղող, տեղի ունեցող, զուգադիպող), նախամահվան ◆ Կյանքի վերջին ժամ, դա նրա վերջին ճիչն էր:
  4. մնացած, մի բանի վերջում մնացած, պահված, սպառվելուց, ավարտվելուց առաջ եղած, մնացած ◆ Վերջին պատառ հացը նա անապաստան երեխային տվեց:
  5. մի բանի անցնելուց, վերանալուց, ցրվելուց հետո պահպանված, մնացած միակը, եզակին հանդիսացող ◆ Վերջին մոհիկանը, վերջին ամպը դեռ սահում էր դեպի վեր:
  6. նախորդ, նախընթաց ◆ Վերջին ժողովում նրանք վիճեցին, բրիգադում տիրող անառողջ մթնոլորտը վերացնելու հարցը քննելիս:
  7. անմիջականորեն մի բանի նախորդած, նախորդող ◆ Նրան հավասարակշռությունից ահնողը այդ վերջին հարցն էր, վերջին սահմանումից ինքնին բխում է, որ...:
  8. միայն վերջերս երևան եկած, հայտնված, նորագույն ◆ Բոլոր երեքն էլ հագնվում էին եվրոպական վերջին մոդայով: (Կ. Ռյուկման)
  9. ծայրահեղ, ծանրագույն ◆ Մենք չենք վախենում լեռներից, բեռներով գնում ենք... դրսևորելով մարդկային տոկոնության վերջին սահմանը: (Տենցինգ)
  10. որևէ բանի ավարտական, փուլը, մասը, պահը ներկայացնող ◆ Մրցորդների վերջին հանդիպում:
  11. վերջնական, վճռական ◆ Սա է վերջին կռիվը և պայքարը մեր մեծ: (Ինտերնացիոնալ)
  12. վերջնական, անփոփոխելի, անառարկելի, զիջումներ, փոփոխություններ չթույլատրող, չընդունող ◆ Չէ՞ որ դա վերջին վճիռն է:
  13. բոլորից աննշան, վատթար, վատ, հետին ◆ Վերջին ստահակն էլ այդպես չէր վարվի, դասարանի վերջին աշակերտ:
  14. անպատշաճ, անվայել ◆ Վերջին խոսքերով անպատվեց նրան:
  15. որպես փոխանուն գոյական
    1. բոլորից հետո եղողը, եկողը, այսպես կամ այնպես վարվողը
    2. նախընթաց խոսքում հիշվածը, հենց նոր հիշվածը (առավել ս հոդով) ◆ Վերջինս չէր ուզում համաձայնել, վերջինները զրկեցին նրան թե՛ աչքից և թե՛ գահից: (Րաֆֆի)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հետին (ըստ կարգի, հերթականության վերջում գտնվող, տեղի ունեցող)
  2. ետին, հետին, ուշ (ըստ ժամանակի ամենից ուշ երևան եկած, եկող)
  3. մնացած (մի բանի վերջում մնացած, պահված)
  4. նախորդ, նախընթաց
  5. եզակի (մի բանից պահպանված)
  6. վերջնական, վախճանական
  7. նոր, նորագույն (միայն վերջերս եկած, հայտնված)
  8. տե´ս ծայրահեղ, ծայրագույն
  9. տե´ս վերջնական
  10. վերջնական, անփոխարինելի, անփոփոխական, անփոխարինելի, անառարկելի (փոփոխություններ, զիջումներ չընդունող, չթույլատրող)
  11. ավարտական (փուլ, աստիճան)
  12. վատ, վաթար, ստորին, հետին (բոլորից աննշան)
  13. տե´ս անվայել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. վերջին աստիճան
    1. որևէ բանի հաջորդական աստիճաններից ըստ կարգի, ըստ հաջորդակնության եզրափակիչ աստիճանը
    2. ծայրաստիճան, ծայրահեղ
  2. վերջին դատաստան - ըստ քրիստոնեկան կրոնի, աշխարհի վերջում տեղի ունենալիք ահեղ դատաստանը (կրոն․)
  3. վերջին ժամ - նույնն է` վերջին նորություններ
  4. վերջին ժամանակներ(ս) - նախըթաց օրերին, այժմվա ժամանակին նախորդած ժամանակներում
  5. վերջին լուրեր - նույնն է` վերջին նորություններ
  6. վերջին խոսք
    1. դատաքննությունից հետո, նախքան դատարանի վճիռ ընդունելը մեղադրյալի խոսքը, որի իրավունքը վերապահված է օրենքով (իրավ․)
    2. ժողովներում, բանավեճերում և այլնում զեկուցողի ամփոփիչ, եզրափակիչ պատասխանը
    3. գիտության, տեխնիկայի, արվեստի և այլնի բնագավառում նորագույն, նորագույն դեռևս չգերազանցված նվճում, հաջողություն, գյուտ
    4. վճռական գործողություն
  7. վերջին ծայր - ծայրահեղ, ծայրահեղորեն (արևմտհ․)
  8. վերջին նորություններ - լրագրերում, ռադիո-հեռուստատեսային հաղորդումներում հայտնվող տեղեկություններ, որոնք դեռևս չեն հրապարակվել
  9. վերջին քուն - մահ
  10. վերջին քունը ծանրանալ վրան - մեռած լինել
  11. վերջինը լինել
    1. իր տեսակի, բնագավառի և այլնի մեջ հետինը, վատագույնը լինել
    2. հաղթողը լինել (արևմտհ․)
  12. մինչև վերջին շունչը

Ստուգաբանություն[խմբագրել]