վերցնել

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ վեր•ց(ը)•նել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական[խմբագրել]

  1. 1. Բռնել, առնել (ձեռքը, բերանը ևն): Նա կավը վերցնում էր, ձեռքի մեջ տրորում ու գունդ դարձնում:

2. Մի ընկած կամ ցածում գտնվող բան բարձրացնել, վեր առնել: Վանոն... վերցրեց առաջին պատահած քարը և ետևի կողմից խփեց Ասատուրի մեջքին (Ն. Զարյան): 3. Իր վրա բարձրացնել՝ առնել, կրել (գիրկն առնել, ուսին՝ մեջքին դնել ևն): Տարակուսանքի մեջ էին, թե ով պիտի վերցնի այս բեռը (Դ. Դեմիրճյան): 4. Իր համար (օգտագործելու, սեփականելու ևն նպատակով) վեր առնել՝ ստանալ՝ ընդունել: Գրելու թու՞ղթ ես ուզում, ահա քեզ, վերցրու՛ ինչքան ցանկանում ես: 5. Հետը վեր առնել՝ տանել՝ ունենալ, մոտը պահել՝ ունենալ: Որքան կարող ես, հետդ ոսկի և ակնեղեն վերցրու (Ղ. Աղայան): 6. Իր հետ տանել, ուղեկից դարձնել: - Վերցրու տասը հեծյալ և առաջ ընկիր դեպի Ռշտունյաց ամրոցը (Դ. Դեմիրճյան): 7. Հանձն առնել, ստանձնել: Պաշտոն՝ պարտականություն վերցնել: 8. Մեկից՝ մի տեղից որևէ բան ժամանակավորապես կամ փոխարինաբար առնել՝ իր մոտ բերել՝ ստանալ: Հարևանից վերցնում է փլավ քամելու պղնձե մաղը (Ա. Բակունց): 9. Գրավել, տիրել: Այն երկրներում, որտեղ իշխանությունը վերցրել են կոմունիստները, գաղութարարների երգը երգված է (Կ. Ռյուկման): 10. (առավելապես՝ մեջտեղից, միջից բառերի հետ): Վերացնել, սպանել, ոչնչացնել: -Մի քանի հոգու պետք է վերցնել մեջտեղից (Գ. Մահարի): 11. Քաղել, ընկալել, յուրացնել: Այն ժամանակ... ես գրքերից ոչինչ չէի վերցրել և ապրում էի գյուղաստանում (Հր. Հովհաննիսյան): 12. Մի բանի տեղիք տալ՝ արժանի լինել, մի բանի տեղ թողնել: Առարկություն՝ հակաճառություն՝ կասկած վերցնել: 13. Թույլատրել, տանել, հանդուրժել: Տոպոյ վիճաբանություն չէր վերցներ (Կ. Կորտոնի): 14. Ընդունել, իր մեջ առնել՝ ընկալել: Ռշտունյաց օդը հիվանդություն չի վերցնում (Դ. Դեմիրճյան): 15. Հանել, վեր առնել: Նա քոլոզը վերցրեց, ցույց տվեց գլխի պատռվածքը (Հ. Թումանյան): 16. Փոխառել, ընդօրինակել, յուրացնել: Քադաքական-իրավական ձևերը կարելի է վերցնել, ընդունել դրսից, յուրացնել, բայց լեզուն պետք է ստեղծագործել (Վ. Տերյան): 17. Բարձրացնել, դեպի վեր ուղղել, համբառնալ: Ո՜հ, օտարասիրություն, օտարասիրություն,- Գոչեց բժիշկն, աչքերն երկինք վերցնեցով (Հ. Պարոնյան): 18. Առնել, բերել, հիշել: Վերցնենք, իբրև օրինակ, հնչյունների առնմանությանը: 19. Խլել, հափշտակել: Աղվեսը՝ հափ, վերցրեց պանիրն ու փախավ: 20. Տիրանալ, յուրացնել, սեփականել: Վերցրել Է գյուղի ամենալավ հողերը և բոլորին խեղճացրել: 21. Առնել, գնել: Ի՞նչ վերցրիր խանութից: 22. Գրավել, բռնագրավել: Գյուղացիք կվերցնեն հողը (Վ. Տերյան): 23. Որպես վարձ՝ հատուցում ևն պահանջել՝ առնել: Ամեն մի այցելության համար որքա՞ն Է վերցնում: 24. Ընդունել (ծառայության, սովորելու ևն): Պարոն վաճառական, իմ որդուս աշակերտ չե՞ք վերցնի (Ղ. Աղայան): 25. Բ աձրացնել, վեր առնել, անջատելով հեռացնել: Ուղեղի վրա մի ինչ-որ բղոճ կա, ուզում Է մաշով վերցնել (Ղ. Աղայան): 26. Ծածկույթը՝ վարագույրը ևն հետ քաշել՝բացել (իջեցնել, բարձրացնել ևն): Վերցրու՛ երեսիդ քողը, սիրելի՛ս (Հաֆիս): 27. Խոսելու իրավունք ստանալ՝ առնել: Ձայն՝ խոսք վերցնել: 28. Բերք՝ արդյունք ստանալ՝ առնել: Մեկ չափ ցանողը երեք հարյուր չափ Է վերցնում (Ղ. Աղայան): 29. Մի կողմ քաշել՝ դնել՝ տանել, իր տեղից փոխադրել: Վերցրու այդ աթոռն այդտեղից, խանգարում Է անցուդարձին: 30. Ուղղություն ընդունել՝ առնել: Աջ՝ ձախ վերցնել: 31. Վարձել, վարձակալել: Սենյակ՝ անկյուն վերցնել: 32. Կալանավորել, բռնել: Մեկին աշխատանքից են վերցրել, մյուսներին՝ տնից: 33. Կազմում Է բազմաթիվ հարադրական բայեր գոյականների և կապերի հետ, ինչպես՝ ձեռք վերցնել, գերի վերցնել, ետ վերցնել ևն, որոնք տե՛ս առաջին բառերի տակ: 34. Գործածվում Է եղանակավորող բառի դերով՝ ուրիշ բայի հետ՝ ցույց տալով գործողության անսպասելիությունը՝ տարօրինակությունը կամ հնարավորությունն իբրև սպառնալիք: Կինը մնաց այրի...մի տարի հետո... ամուսնացավ, դարձյալ մի անտառապահի... հետ, բայց, դե, նրան Էլ թխկացրին. վերցրեց ու երրորդ անգամ ամուսնացավ մի ուրիշ անտառապահի հետ (Յա. Հաշեկ):

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]