 սառը ած'

Հայերեն

ՄՀԱ՝ [ɔɾvɑ bɑr/ɔɡɔstɔsi 4, 2015 tʰ.]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ սա•ռը

Ստուգաբանություն

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *k՛ar-n-` *k՛er- «սառչել, ցրտել» արմատից. հմմտ. հին իսլանդերեն hjarn «սառած ձյուն», լիտվերեն šerkšnas «եղյամ»:

Ածական

ցածր կամ հարաբերականորեն ցածր ջերմաստիճան ունեցող, ցածր ջերմությամբ, ցուրտ (եղանակի՝ օդի՝ և այլնի մասին) ◆ Սառը օդ՝ եղանակ:
տևական և ցուրտ եղանակով, տևական ցրտերով ◆ Սառը աշուն:
սակավ ջերմություն տվող՝ պարունակող՝ ճառագայթող ◆ Ձմռան սառը արև:
սովորական ջերմությունը չունեցող, սովորականից պակաս ջերմությամբ ◆ Սառը ձեռքեր՝ մարմին:
սառած, ոչ բավարար տաքությամբ ◆ Սառը թեյ՝ ճաշ:
սառեցրած, սառեցնելով պահած ◆ Սառը կերակուր՝ խաշ՝ ձուկ:
սառեցրած կամ առանց տաքացնելու մատուցվող՝ տրվող ◆ Սառը ուտելեղեններ՝ նախաճաշ:
ջեռուցումից զուրկ կամ բավականաչափ չջեռուցված, ցուրտ ◆ Սառը սենյակ՝ բնակարան՝ գրասենյակ:
ջարեխառն գոտուց դեպի բևեռը տարածվող՝ գտնվող, այդ գոտում եղող ◆ Սառը կլիմա՝ գոտի:
(փխբ․) կրքից՝ ավյունից՝ խանդից զուրկ, ոչ կրակոտ ◆ Սառը բնավորություն՝ խառնվածք:
(փխբ․) զգացմունքայնությունից զուրկ, բանականությամբ կշռադատված՝ հավասարակշռված Սառը դատողության:
որևէ բանի նկատմամբ հետաքրքրություն չցուցաբերող, անտարբեր {{օրինակ|Այդ բոլոր իրադարձությունների ժամանակ նա մնաց

շարունակել․․․