հակահամակարգ

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [hɑkɑhɑmɑˈkɑɾɡ]

վանկեր՝ հա•կա•հա•մա•կարգ 

Գոյական

1. (նորբ․)ՀԱԿԱՀԱՄԱԿԱՐԳ, ի, գ․ Տիրող համակարգին հակառակ համակարգ։ Տիրողհամակարգից շեղվող համակարգ։ Հայաստանում ձևավորված էր քաղաքական մի համակարգ, որը փաստորեն ինքնակործան էր և հակառակ դեպքում կրկին կստեղծվի հակահամակարգերի առաջացման վտանգ (ՀԱ, 21․2․98)։ Ըստ թուրք դիվանագետների, հայերը վտանգ են ներկայացնում ամբողջ Կովկասուսում և պարզապես հակահամակարգ են ժողովուրդների ներդաշնակության մեջ ( Մ ՈԼՈՐԱԿ , 22․1․97)։

Թարգմանություն

Աղբյուրներ

• Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։