Հայերեն

վանկեր՝ աբ•րիս

Ստուգաբանություն

(ռազմ․) տեղանքի սխեմատիկ գծագիր, ուրվանկար, որը կազմված է երթուղին աչքաչափով գնահատելիս (նկարելիս) սահմանափակ ժամանակի կամ անբարենպաստ եղանակի պայմաններում
(հրտ․) ուրվագիծ, թե բուն նկարի և թե վիմագրական եղանակով վերարտադրվող բազմագույն բնագրերի գունային գծերի ու տոնային տեղամասերի ուրվագծային պատճենը թափանցիկ թղթի, պլյուրի պատճենաթղթի վրա

Թարգմանություն

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։

Գ. Պարիս, Պոլիգրաֆիական և հրատարակչական տերմինների ռուս-հայերեն համառոտ բառարան, Երևան, «Հայպետհրատ», 1953 — 136 էջ։