ագնձող

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•գ(ը)ն•ձող 

  1. Սեբաստիա՝ երկար ձող՝ ծայրին պոչ կամ որևէ լաթ ամրացրած, որով մաքրում են առաստաղը և պատերի վերևի մասերը ◆ Ագնձողով վար են առնում սարդի ոստայնը։ (Ստեփանոս Մալխասյանց)
  2. (փխբ․) նիհար, երկարավուն (մարդ) ◆ Ագնձող կըլմանե։ Կգ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։