ազա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•զա 

ազա 1[խմբագրել]

  1. Թբիլիսի՝ նեղություն, տանջանք, չարչարանք ◆ Դիվանա փահլուլ կու շինիս տեսնողին՝ ազա իս, ազիզ: (Սայաթ-Նովա)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

ազա 2[խմբագրել]

  1. գավազան ◆ Հազար ազա, մեկը մեկեն թազա: (Հայ ժողովդրական հանելուկներ)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։