ալեծուփ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ա•լե•ծուփ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. ալիքներով ծփացող, ալեհույզ, վետ-վետ ալիքներ ունեցող ◆ Ալեծուփ ծովի ծիրանի ալիք Գնում են գալիս, ծեծում են ափունք: Հովհաննես Հովհաննիսյան
  2. (փխբ․) հուզված, խռովված, անդորրությունը կորցրած ◆ Այդ միտքը վրդովվեցնում էր նրան և լցնում նրա ալեծուփ սիրտը մի խուլ տարակուսանքով: (Րաֆֆի)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ալեծածան, ալեկոծ, ալեհույզ, ալեծեծ, ալեծփուն, ալեծփիկ, ալեդող, ալիքածածան

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]