ալվալա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ալ•վա•լա 

  1. Բորչալու՝ երգար հոր, մեջն ալվալա խնձոր (Մեծ պաս, Զատիկ) ՀԺՀ
  2. Արարատյան, Սեբաստիա, Կարին՝ արմատներն ալմաստ գոհար կցոլան, շրթունքները՝ անգին յաղութ ալվալա (Շերամ) ◆ Ծաղիկ ունեմ ալա ա, Ալա չի, ալվալա ա, Յար բռնիլը լավ կըլնի, բաց թողալը բալա ա: (Ժող. երգ)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։