աղաղորդ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɑʁɑˈʁɔɾd]
Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ ա•ղա•ղորդ
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Գոյական
- աղաղելու գործով զբաղվող մարդ
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- խաղախորդ, կաշեգործ, մորթագործ, (ժղ․)՝ դաբաղ, ճոն
- այծենագործ
Արտահայտություններ
[խմբագրել]| Ի արտաքին հոլովում | ||
| Եզակի թիվ | Հոգնակի թիվ | |
| Ուղղ. | աղաղորդ(ը) | աղաղորդներ(ը) |
| Սեռ. | աղաղորդի | աղաղորդների |
| Տր. | աղաղորդին | աղաղորդներին |
| Հայց. | աղաղորդի(ն) | աղաղորդների(ն) |
| Բաց. | աղաղորդից | աղաղորդներից |
| Գործ. | աղաղորդով | աղաղորդներով |
| Ներգ. | (աղաղորդում) | (աղաղորդներում) |
| Բաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ
[խմբագրել]Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։