աղանդավոր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ աղանդաւոր

վանկեր՝ ա•ղան•դա•վոր 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական, ածական[խմբագրել]

  1. աղանդի հետևորդ, հերետիկոս ◆ Որովհետև աղանդավոր են եղել նրանք հնում, հալածել են նրանց և ենթարկել ծաղրի: (Ակսել Բակունց)
  2. (փխբ․) (քղք․) խմբակային նեղ շահերով ու դոգմատիկ համոզունքներով առաջնորդված գործիչ
  3. աղանդ հանդիսացող, աղանդավորություն պարունակող ◆ Աղանդավոր ուսմունք:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. աղանդավորական, հերձվածող, հերետիկոս, աղանդապաշտ, (հին) չարադավան, չարապաշտ, չարապաշտոն, թյուրապաշտ, օտարափառ, նորափառ, նորահավատ, թյուրահավատ, մոլակրոն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]