աղբեր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ աղ•բեր 

  1. Պոլիս, Արաբկիր, Սեբաստիա, Խարբերդ, Դերսիմ, Համշեն, Նոր Նախիջևան, Կարին, Հավարիկ՝ եղբայր ◆ Որսկան ախպեր, սարեն կուգաս: (Ավետիք Իսահակյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. աղբեր տղերք
    1. մոտ ըկներներ, սրտակից մարդիկ ◆ Ու էն հարսանքից թշնամի դարձան ախպեր տղերքը էս դեպքի համար: Հովհաննես Թումանյան
    2. տե՛ս աղբերտղա
  2. աղբորս ասեմ... - գործ է ածվում մտերմությունն ընդգծելու համար
  3. աղբոր(ս) տղա - մտերմական դիմելաձև ◆ Աղբոր(ս) տղա, գործերդ ոնց են գնում

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։