Jump to content

աղբուֆսոր

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

վանկեր՝ աղ•բու•ֆը•սոր 

Բառակազմություն

[խմբագրել]

Գոյական

  1. (նորբ․) աղբ, աղբակույտ  Հրաշալի է Մակարավանքի նիստը, դիրքը, շրջապատող փարթամ անտառը, հրաշալի է աղբուֆսորից զերծ, մաքուր շրջակայքը (Սովետական Հայաստան)

Աղբյուրներ

[խմբագրել]