ամբառնալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ ամբառնալ

վանկեր՝ ամ•բառ•նալ 

Բայ

  1. (գրք․) բարձրացնել, վեր բարձրացնել ◆ Այրերից մեկի մեջ գտավ մի ճգնավոր, ծունր իջած դրության մեջ, աչքերը դեպի երկինք ամբարձած: (Րաֆֆի)
  2. (հին) բարձր աստիճանի հասցնել
  3. (գրք․) վեր բարձրանալ ◆ Այս բոլորից ետ ամբառնում էր վեհապանծ Մասիսի սպիտակափառ կատարը: (Մուրացան) ◆ Լուսինը եզականորեն դեպի երկինքը կամբառնար: (Սիամանթո)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. բարձրանալ, ելնել
  2. տե՛ս վերանալ
  3. տե՛ս բարձրացնել

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]