ամբաստանիչ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ ամբաստանիչ

վանկեր՝ ամ•բաս•տա•նիչ 

Կազմություն[խմբագրել]

Արմատ՝ ամբաստան, վերջածանց՝ -իչ:

Ածական

  1. ամբաստանող, մեղադրող ◆ Եվ ասոնց ամենուն վրա պատժական օրենքի հոդվածին կտրուկ տրամադրությունը, որուն կ'ակնարկե ամբաստանիչ ատյանին տեղեկագիրը: (Գրիգոր Զոհրապ)
  2. զրպարտիչ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. մեղադրող, մեղադրիչ
  2. զրպարտիչ, բանսարկու, նենգարկու, չարախոս, անվանարկիչ, քսու, (հնց․)՝ քսմուս, փասքուս, շոգմոգ, որոմնացան, զրպարտ, մատերիալիստ (խսկց․), (գվռ․)՝ մուրծրար, մուրմոխիր, մուրուջուր, մուրբերան, (ժղ․)՝ սատանի բուրվառ, մրոտ պտուկ, մուր թոթվող

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]