անազգ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɑˈnɑzɡ]
վանկեր՝ ան•ազգ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) ազգություն չունեցող
- Ազգայինը մերժող՝ արհամարհող՝ չհարգող
- (փխբ․) անխիղճ, դաժան ◆ Անազգ բոլշևիզմը իր հաղթարշավի ճանապարհին հայաստանում հանդիպեց ազգայնականության արու գաղափարակիր ու զինվոր դաշնակցությանը։ Կամո Արեյան
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։