անառիթ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ անառիթ

վանկեր՝ ա•նա•ռիթ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. առանց առիթի ◆ Առանձություն մեջ արտասվել է մի անառիթ տխրությանբ: (Ակսել Բակունց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]