անդառնալի

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ անդառնալի


վանկեր՝ ան•դառ•նա•լի 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. որտեղից ետ դառնալ չի կարելի ◆ Անդառնալի վճիռ է, ով իրավունք ունի ընդիմանալու։ (Պերճ Պռոշյան)
  2. որ ետ չի դառնա, անդարձ։ ◆ Իզուր է նա ճգնում թաքցնել սեփական խղճից գիտակցությունը այդ անդառնալի հանցագործության։ Եղիշե Չարենց
  3. (փխբ․) Անփոփոխելի, հաստատուն։
  4. (փխբ․) Որ ետ դարձնել չի կարելի, անուղղելի։

Մակբայ

  1. անդառնալիորեն ◆ Այժմ արդեն անդառնալի կորած քնով՝ հանգել ես դու։ Հովհաննես Թումանյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անդարձ
  2. անվերադարձ
  3. անվերադառնալի
  4. անհետսադառնալի
  5. անդառն
  6. անուղղելի

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]