անզգա

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Ածական

Վանկեր՝ ան•(ը)զ•գա 

  1. որ չի զգում, զգայական տպավորություներ չստացող
  2. զգացմունքները բթացած, անտարբեր
  3. խղճի զգացում չունեցող, անսիրտ (փխբ․) ◆ Օտարականներ՝ անփույթ, անզգա կարտաքսեին զինքը։ (Գրիգոր Զոհրապ)
  4. զգայությունից զուրկ, անկենդան ◆ Բայց Առաքելը … մահվան հանդեպ անզգա, գնաց ընդհուպ մոտեցավ Վարդանին։ (Դերենիկ Դեմիրճյան)
  5. անզգալի (հնց․)
  6. որտեղ ոչինչ չեն զգում ◆ Անզգա շիրիմ
  7. մեռած, անշնչացած ◆ Դեպի նավակներն էին տանում նրանց անզգա մարմինները։ (Ակսել Բակունց)
  8. ուշագնաց ◆ Հայրս կողքիս վայր էր ընկած անզգա։ (Ջավախեցի)
Հոմանիշներ[խմբագրել]
  1. անշունչ, անկենդան, անկենդանի, անգիտակից, ուշաթափ, խելակորույս, անծնչավոր, անշնչական, շնչազուրկ, զգայազուրկ, զգայազիրկ, անզգած (հնց․)
  2. տե՛ս անզգայուն
Արտահայտություններ[խմբագրել]

անզգա մաշկ

Աղբյուրներ[խմբագրել]