անկատարածին
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɑŋkɑtɑɾɑˈt͡sin]
վանկեր՝ ան•կա•տա•րա•ծին
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) ոչ լիակատար, անկատարություն, թերություն ունեցող ◆ Հիմա ծիծաղելի է, որ այդ անկատարածին երկրները բոլոր հիմնական առումներով փաստացի կայացած Արցախի պետությանը դարեր են տալիս ու սպառնում չճանաչմամբ։
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։