(հնց․) չկտրվող, մասերի չբաժանվող, անբաժանելի ◆Աշխատանքի, հանգստի ու քնի ժամերը ձուլվել էին իրար, և ժամանակը դորձել էր անհատանելի մի ամբողջություն։ (Հրաչյա Քոչար)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
