անհեն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•հեն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. անհենարան ◆ Նա զգում էր իրան կյանից անջատված, մի դատարկ տարածության մեջ, անհեն, անմխիթար։ (Շիրվանզադե)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]