անհոգություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•հո•գու•թյուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. անհոգ լինելը ◆ Նա… այդ բոլորը վերագրում (էր) իր զորապետի ու պաշտոնյաների անհոգության ու անմտության: (Մուրացան) ◆ Նա կուժը դատարկ բերավ կրկին… ա՜խ, անհոգություն ջահել աղջկա: Հովհաննես Թումանյան ◆ Երիտասարդական անհոգություն: Դերենիկ Դեմիրճյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. (հնց․) անտարբերություն, անուշադրություն, անփութություն, զանցառություն, անհոգացողություն, հուլություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]