անձի ուղղվածություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [ɑnd͡zi uʁːvɑt͡sutʰˈjun]

Բացատրություն

  1. (հոգեբ.) անձի հոգեկան ակտիվության ընդհանուր (գումարային) առանձնահատկությունը, որը որոշվում է նրա պահանջմունքներով, նպատակներով ու հավակնություններով և ցույց է տալիս, թե ինչպիսի ապագայի է նա ձգտում, ինչպես է ցանկանում իրականացնել իր ներքին հնարավորություններն ու հասնել ինքնահաստատման


Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ա․ Ա․ Նալչաջյան, Հոգեբանական բառարան («Լույս» հրատարակչություն), Երևան, 1984 — 240 էջ։