անձնավորել

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [ɑnd͡znɑvɔˈɾɛl]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ անձ•նա•վոր•ել 

Բայ

1. վերացական գաղափարներին ինքնուրույն գոյություն վերագրել
2. մարմնավորել, պատկերել, իբրև կերպար ներկայացնել
3. շնչավորել, անշունչ առարկաները մարդկային հատկանիշներով օժտել ◆ Անձնավորել բնության երևույթները։
4. թատրոնում որևէ դեր ճշտությամբ կատարել, արվեստով՝ վարպետությամբ ներկայացնել ◆ Այն մի քանի կերպարները, որ հանձնեցի նրան, իրոք որ հմտությամբ անձնավորեց Գմբեթյանը։ (Վահրամ Փափազյան)

Հոմանիշներ

1. մարմնավորվել, մարմնանալ, անձնանալ, անձնավորվել, նյութականանալ, (հնց․) ենթակայանալ
2. մարմնավորել, մարմնացնել, առանձնավորել

Արտահայտություններ

Խոնարհում

Անորոշ դերբայ անձնավորել Ենթակայական դերբայ անձնավորող Հարակատար դերբայ անձնավորած Համակատար դերբայ անձնավորելիս Անկատար դերբայ անձնավորում Վաղակատար դերբայ անձնավորել Ապակատար դերբայ անձնավորելու Ժխտական դերբայ անձնավորի անձ եզակի հոգնակի առաջին երկրորդ երրորդ առաջին երկրորդ երրորդ Սահմանական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Անկատար ներկա անձնավորում եմ անձնավորում ես անձնավորում է անձնավորում ենք անձնավորում եք անձնավորում են Անկատար անցյալ անձնավորում էի անձնավորում էիր անձնավորում էր անձնավորում էինք անձնավորում էիք անձնավորում էին Ապակատար ներկա անձնավորելու եմ անձնավորելու ես անձնավորելու է անձնավորելու ենք անձնավորելու եք անձնավորելու են Ապակատար անցյալ անձնավորելու էի անձնավորելու էիր անձնավորելու էր անձնավորելու էինք անձնավորելու էիք անձնավորելու էին Վաղակատար ներկա անձնավորել եմ անձնավորել ես անձնավորել է անձնավորել ենք անձնավորել եք անձնավորել են Վաղակատար անցյալ անձնավորել էի անձնավորել էիր անձնավորել էր անձնավորել էինք անձնավորել էիք անձնավորել էին Անցյալ կատարյալ անձնավորեցի անձնավորեցիր անձնավորեց անձնավորեցինք անձնավորեցիք անձնավորեցին Ըղձական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Ապառնի անձնավորեմ անձնավորես անձնավորի անձնավորենք անձնավորեք անձնավորեն Անցյալի ապառնի անձնավորեի անձնավորեիր անձնավորեր անձնավորեինք անձնավորեիք անձնավորեին Պայմանական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Ապառնի կանձնավորեմ կանձնավորես կանձնավորի կանձնավորենք կանձնավորեք կանձնավորեն Անցյալի ապառնի կանձնավորեի կանձնավորեիր կանձնավորեր կանձնավորեինք կանձնավորեիք կանձնավորեին Հարկադրական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Ապառնի պիտի անձնավորեմ պիտի անձնավորես պիտի անձնավորի պիտի անձնավորենք պիտի անձնավորեք պիտի անձնավորեն Անցյալի ապառնի պիտի անձնավորեի պիտի անձնավորեիր պիտի անձնավորեր պիտի անձնավորեինք պիտի անձնավորեիք պիտի անձնավորեին Հրամայական եղանակ դու դուք Ապառնի անձնավորի՛ր անձնավորե՛ք

Բաղադրյալ բառեր
անձնավորվել անձնավորում

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ personify գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ олицетворять (ru) ‎(olicetvorjatʹ), олицетворить (ru) ‎(olicetvoritʹ), персонифицировать (ru) ‎(personificirovatʹ), одухотворять (ru) ‎(oduxotvorjatʹ), одухотворить (ru) ‎(oduxotvoritʹ), Одушевлять (ru) ‎(Oduševljatʹ), одушевить (ru) ‎(oduševitʹ) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Աղբյուրներ

• Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
• Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
• Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։