Jump to content

անմարդավայել

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [ɑnmɑɾdɑvɑˈjɛl]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ ան•մար•դա•վա•յել 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]
  1. ոչ մարդավայել, մարդու համար անվայել, ոչ վայելուչ, գռեհիկ  Անմարդավայել վարմունք։

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. անմարդկային, տմարդի, անմարդի

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]