անմարմին

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•մար•մին 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. մարմին չունեցող, մարմնական տեսք չունեցող ◆ Սոսկալի մթության ու լռության մեջ… պար էին բռնել ինչ-որ անձև ու անմարմին ուրվականներ: (Նար-Դոս)
  2. (հնց․) Ոչ նյութական, աննյութ, անիրական ◆ Էն ժամանակ քո երազը -քո թագուհին էլ միս ու արյուն կառնի, կը դառնա իսկական կին, թե չէ այժմ նա անմարմին երազ է միայն: Հովհաննես Թումանյան
  3. (բնստ․) Անկերպարան, անձև, չմարմնավորված, չձևավորված ◆ Բայց ուղին ես արդեն գտա՝ Դեռ երեր, անմարմին, անձև: (Եղիշե Չարենց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անմարմնական, անմարմնային, անմարմնավոր, անարյուն, աննյութ, աննյութական, անանձնական, հոգեղեն (մարմին չունեցող)
  2. անկերպ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]