անմնացորդություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɑnmnɑt͡sʰɔɾdutʰˈjun]
վանկեր՝ ան•մը•նա•ցոր•դու•թյուն
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) անմնացորդ լինելը, մնացորդ չունենալը` ամբողջական լինելը ◆ Կերպարների այս ամբողջականությունը, անմնացորդությունը այսպես բնորոշ է Շանթի բոլոր երկերին` և՛ թատերգություններին, և՛: վեպերին ու վիպակներին։ Երկիր (թերթ)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։