անշուն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ անշուն

վանկեր՝ ան•շուն  

Կազմություն[խմբագրել]

Նախածանց՝ ան-, արմատ՝ շուն:

Ածական

  1. շուն չունեցող ◆ Այնուհետև խառնված, անշուն բինին ետևից վրա են տալիս նրանց ընկերները։ Հովհաննես Թումանյան
  2. Արարատյան, Շիրակ՝ (փխբ․) անպահապան, անտեր ◆ Անշուն գյուղ է ընկել, անփետ ման է գալիս։ առած

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]