անողոք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ա•նո•ղոք 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. որին չի կարելի ողոքել՝ մեղմացնել, դաժան, անողորմ ◆ Նախատում էինք տրտնջացողին, Դեպի նա դառնում անողոք ու չար: (Եղիշե Չարենց) ◆ [Նա] սկսեց համոզել անողոք պարտքատիրոջը՝ խնայել իրեն: (Շիրվանզադե)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անհաշտ
  2. ոխերիմ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]