անպակասուրդություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɑnpɑkɑsuɾdutʰˈjun]
վանկեր՝ ան•պա•կա•սուր•դու•թյուն
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) պակասություն՝ պակասուրդ չունենալը, բավարար լինելը ◆ Վրաստանում նորմատիվային նվազագույն վաստակը (որը մյուս եկամուտների հետ ապահովում է ընտանեկան բյուջեի անպակասուրդություն) ընտանիքի մեկ անդամի հաշվով կազմում է 39 լարի։ Հայաստան (թերթ)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։