անպարտ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•պարտ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. ոչ պարտավոր, չպարտավորված
  2. Բասեն` հանցանք չունեցող, անմեղ ◆ Անպարտ ճանաչել։ ◆ Այդ բոլոր խայտառակության մեջ միայն հանգուցյալն էր անպարտ ու արդար։ (Վահան Թոթովենց) ◆ Քուրը միամիտ ու անպարտ է, չի ղըմշի, օր ուր քուրը զարկա։ ՀժՀք
  3. ոչ պարտական, պարտք չունեցող, անպարտք
  4. չպարտված, չհաղթված
  5. անպարտելի, անհաղթելի ◆ Դու մասն ես անխախտ մեր նոր աշխարհի, Որ բերդն է անպարտ լենինյան դարի։ (Եղիշե Չարենց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անմեղ, անհանցապարտ
  2. անպարտելի

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]