Jump to content

անջատական լեզու

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [ɑnd͡ʒɑtɑkɑn lɛˈzu]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) այն լեզուները, որոնց հիմնական քերականական միջոցներն են դասավորությունը, շեշտը, օժանդակ բառերը, չունեն մասնիկավորում և թեքում

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. անջատողական լեզուներ
  2. անմասնիկ լեզուներ
  3. արմատական լեզուներ

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։