Jump to content

անջատ գրություն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [ɑnd͡ʒɑt ɡɾutʰˈjun]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) գրության ձև, եղանակ, երբ բառերը կամ բաղադրության տարրերը տեքստում չեն միանում իրար, գրվում են առանձին-առանձին, փոքրիկ ինտերվալով (ի տարբերություն միության գծիկով՝ դեֆիսով և անանջատ գրության)

Հոմանիշներ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։