անտառապետուհի
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɑntɑrɑpɛtuˈhi]
վանկեր՝ ան•տա•ռա•պե•տու•հի
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) անտառային տնտեսության որևէ հատվածի վայրի կառավարիչ կին պաշտոնյա ◆ Բայց նրան իսկը ժամանակին զսպեց անտառապետուհի Հասմիկ Տոնոյանը։ Հայոց Աշխարհ (օրաթերթ)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։