անտեր

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ անտէր

Վանկեր՝ ան•տեր 

Կազմություն[խմբագրել]

Նախածանց՝ ան-, արմատ՝ տեր:

անտեր1[խմբագրել]

Ածական

  1. Ղարաբաղ` տեր չունեցող, տիրոջից զուրկ ◆ Ոչխարս անտեր, ընկել եմ հանդեր: Հովհաննես Թումանյան
  2. անտերունչ, անօգնական, խնամող չունեցող ◆ [Արշակը] հիշեցնում էր անտուն, անտեր… մի շրջմոլիկի: (Շիրվանզադե)
  3. հովանավոր՝ պաշտպան չունեցող
  4. վատ, անախորժ, անպետք ◆ Գլխիս էս ինչ փորձանք բերավ անտեր աղվեսն, ագին ծաղիկ: Հովհաննես Թումանյան ◆ Ախր, աշխատում էր էս անտերը. հանկարծ ինչ պատահեց: (Գարեգին Սևունց)
  5. անպիտան, անպետք, վատ ◆ Ինչքան ման էկավ, էն անտեր չախմախամանը չի կարաց գտնիլ։ (Պերճ Պռոշյան)
  6. ամոթույք
  7. (փխբ․) խեղճ ու կրակ, թշվառ ◆ Անտեր մարդ է։ (Հրաչյա Աճառյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անտիրական, անոք, անօգնական, անօգ, անպաշտպան, անապավեն, անթիկունք, անտերունչ, տիրազուրկ, անայց, անայցելու, անխնամ, անխնամակալ, անստած, անտած, (բրբ․) թերմաշ, մշամուր, մշմուր էտուն, կտատար, տիրամեռ
  2. տիրազուրկ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. անտեր մնա, անտեր մնաս (անեծք) -
    1. տերը՝ տերդ մեռնի, տեր՝ խնամող չունենաս ◆ Վո՜ւյ, անտեր մնաս դու, անտե՜ր: Հովհաննես Թումանյան
    2. դժգոհության արտահայտություն ◆ Ույ, անտեր մնա, ձյան քամին է, մարդու կտրում գցում է: (Քրիստափոր Թափալցյան) ◆ Անտեր մնա, մարդ որ չխոսի, կտրաքվի։ (Քրիստափոր Թափալցյան)
  2. անտեր մնալ - անխնամ մնալ, անուշադրության մատնվել ◆ Խեղճ հալիվորը անտեր ա մնացել, պահող չունի։ (Ձեռագիր)

անտեր2[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. Վան` (ծծկ․) կարիճ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]