անփուտ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ անփուտ

Վանկեր՝ ան•փուտ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. չփտող, դիմացկուն
  2. Ղարաբաղ` որին փուտ դնել չի կարելի, անբասիր, կատարյալ, թերություն չունեցող ◆ Անփուտ աղջիկ է։ (Հրաչյա Աճառյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անփտելի

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]