աշ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ աշ 

  1. Նոր Նախիջևան՝ ցորենի հատիկը
  2. կորիզի միջուկը ◆ Գուդին աշը դհա ամրցած չէ։ (Ձեռագիր)
  3. Նոր Նախիջևան, Արարատյան, Ղարաբաղ՝ այլուրի, գարեալյուրի և թանի շաղախ, կաշին մշակելու համար
  4. Նոր Նախիջևան՝ ապուր

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. աշը դնել - կաշին մշակելու ձև, որ կատարվում է հետևալ կերպ.կաշին դնում են գարեալյուրի և թանի շաղախի մեջ և պահում մինչև մազերը թափվելը, որից հետո ձեթ են լցնում վրան և հասլում
  2. աշ ընկնել
    1. Զանգեզուր՝ մնալով հոտել ◆ Մորթին` պանիրը աշ է ընկել։ (Ստեփանոս Մալխասյանց)
    2. կակղել, փապկել
  3. աշ տալ - անասունի կաշին մշակել, փապկացնել, հասլել

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ աշ 

  1. Ամասիա՝ հիվանդության դեմ պատվաստելը

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. աշ անել, ընել - ծաղիկը պատվաստել

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։