աշխարհաբար

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [ɑʃχɑɾhɑˈbɑɾ]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ աշ•խար•հա•բար 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. աշխարհիկ՝ ժողովրդական հայերեն լեզուն, որ կազմավորվել է 17-րդ դարից և 19-րդ դարում գրական գրական մակարդակին բարձրացել ◆ Ինչպես որ միջին հայերենը շարունակությունն է գրաբարի, նույնպես և աշխարհաբարը շարունակությունն է միջին հայերենի: (Հրաչյա Աճառյան) ◆ Դու աշխարհաբար մեր սրտի թարգման, Դու մեզ հարազատ ծննդյան օրից, Թող քեզ նախատեն մարդիկ հնության: (Սմբատ Շահազիզ)

Մակբայ

Ածական

  1. այդ լեզվով (գրված, խոսված և այլն)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. նոր հայերեն (հայոց լեզվի որակական զարգացման վերջին փուլի լեզուն, արդի հայերեն)
  2. աշխարհորեն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]