աշխորդ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

Վանկեր՝ աշ•խորդ 

  1. Բուրդուր, Նոր Նախիջևան, Սեբաստիա` հագուստի թևատակին դրած կտորը, ճուտ ◆ Աշխարհդ պատռվել է: (Ստեփանոս Մալխասյանց)
  2. Սեբաստիա, Քղի` վարտքի` շալվարի ձագի եռանկյունաձև կտորը, ճուտ
  3. շապիկի նեքևի մասը, մեջքիծ ցած ◆ Աշխորդը աղտոտեր է, լավ: (Հրաչյա Աճառյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։