Jump to content

առարկայական ընդդատություն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [ɑrɑɾkɑjɑkɑn əndːɑtutʰˈjun]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (իրավգ․) քրեական գործի ընդդատության տեսակ, որը որոշվում է կատարված հանցանքի բնույթով (տեսակով) և արտահայտվում է վարույթի ընթացքում արարքի քրեաիրավական որակմամբ՝ ըստ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի հոդվածի, և որի օգնությամբ սահմանվում է, թե դատական համակարգի որ օղակի դատարանն է քննում տվյալ գործը՝ ուղղակիորեն օրենքում նշելով որոշակի կատեգորիայի քրեական գործերի քննության վերապահումը տվյալ երկրի դատական համակարգի այս կամ այն օղակի դատարանին


Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Ա.Ս. Ոսկերչյան, Քրեաիրավական տերմինների արդի համառոտ բացատրական բառարան: Քրեական իրավունք, քրեադատավար. իրավունք, Երևան, «ԵԳԵԱ», 2004 — 184 էջ։