Jump to content

ասպետ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ աս•պետ 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Փոխառություն իրանական աղբյուրից՝ * aspapati < * aspati «ձիատեր, ձիապետ»։

Գոյական

  1. միջնադարի ռազմա-ֆեոդալական դասին պատկանող անձի կոչում  Եկան, հավաքվեցին զանազան տեղերից երիտասարդ արքայազներ, իշխաններ, ասպետներ: (Ավետիք Իսահակյան)
  2. (պատմ․) միջնադարյան Եվրոպայում` հեծյալ անձնվական
  3. հեծյալ զինվորական` ազնվական ծագումով  Արքային հետևում էր հայրս` յուր գարդմանցի ասպետնեորվ: (Մուրացան)
  4. (պատմ․) հեծյալ իշխանավոր (ժառանգական պատվանուն Բագրատունիների տոհմի նախարարների)
  5. (փխբ․) մեծահոգի` անձնուրաց, անձնազոհ, հավատարիմ, վեհանձն և ազնիվ անձ  Նա հոգով ասպետ է:
  6. (հնց․) որևէ շքանշանով պարգևատրված անձ, շքանշանակիր  Փառքի շքանշանի ասպետ:  Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ:
  7. սիրատածող` սիրահետող անձ, երկրպագու  Կսպասեր, որ հեռավոր տեղերից իր երազի ասպետը գար գեղեցիկ: (Ավետիք Իսահակյան)
  8. տիկնոջ ուղեկցող` զբաղեցնող` նրա հետ պարի զույգ կազմող տղամարդ (կավալեր)
  9. (փխբ․) որևէ (դրական կամ բացասական) հատկությամբ խիստ աչքի ընկնող մարդ, հերոս

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. (պատմ․) իշխան, իշխանավոր (Բագրատունիների ժառանգական պատվանուն)։
  2. անձնվական (հեծյալ անձնվական` միջնադարյան Եվրոպայում)
  3. շքանշանակիր։
  4. երկրպագու։
  5. պարընկեր։

Արտահայտություններ

[խմբագրել]
  1. թագադիր ասպետ - տես` թագադիր

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Լ.Վ. Քոթանջյան, Ս.Ե. Ներսիսյան, Հայերեն ռազմական տերմինների բացատրական բառարան, Երևան, 2006 — 408 էջ։