աստիճանադիրք
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɑstit͡ʃɑnɑˈdiɾkʰ]
վանկեր՝ աս•տի•ճա•նա•դիրք
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) հասարակական` պաշտոնի դիրք և աստիճան ◆ «Աստիճանադիրք»: Նորայր Ադալյան
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։