աստվա՛ծ՝ երկինքը պահի

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. լավ, առողջ մեծանալու, փորձանքից հեռու լինելու մաղթանք է (առավելապես երեխաների մասին) ◆ -Լսել եմ, շատ լավ տղա է․ Աստվա՛ծ պահե։ (Մուրացան) ◆ -Աստված երկուսիդ էլ պինդ ձեռքերով պահե, որդի․․․ դուք եք մեր կյանքի միակ հույսը և ուրախությունը։ (Մուրացան) ◆ -Աստված քեզ երկու ձեռքով պահի, մի քանդված տան ճրագ ես։ Սերո Խանզադյան ◆ -Երկինքը պահե ինձ քեզ հալածողից։ (Շիրվանզադե)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։