ավետարանակիր
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɑvɛtɑɾɑnɑˈkiɾ]
վանկեր՝ ա•վե•տա•րա•նա•կիր
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) ավետարան կրող, Քրիստոսի անունը շահագործող աղանդավոր ◆ Այսօր միայն մեզ հայտնի է դառնում, որ այդ ավետարանակիր «ասպետները» լրտեսներ են եղել։ «Ազգ»
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։