ավտորիտար բնավորություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [ɑvtɔɾitɑɾ bnɑvɔɾutʰˈjun]

Բացատրություն

  1. (հոգեբ.) անձի բնավորության որոշակի կերտվածք (տիպ) և վարքի ու կառավարման ոճ, որի մեջ մտնում են հետևյալ հիմնական գծերը` մտածողության ստերեոտիպությունը, դոգմատիզմը (հատկապես բարոյական հարցերում), մտքի ընդհանուր պահպանողականությունը, իր դիրքորոշումների փոփոխությունը պահանջող նոր ինֆորմացիայի և տեսակետների մերժումը, այլոց կյանքի պրոցեսի վրա վերահսկողություն սահմանելու և նրանց իր կամքը թելադրելու հակումը և այլն


Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ա․ Ա․ Նալչաջյան, Հոգեբանական բառարան («Լույս» հրատարակչություն), Երևան, 1984 — 240 էջ։