արհմիություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ արհ•մի•ու•թյուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. (հապավում արհստակցական միություն արտահայտության) արտադրության որևէ ճյուղի աշխատավորների մասսայական կազմակերպություն՝ միավորու նրանց շահերի պաշտպանության համար
  2. (սոց․) բանավոր միության կազամկերպություններ այն աշխատողների համար, ովքեր վարժեցնում են տարբեր հմտություններ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. պրոֆմիություն, արհեստակցական միություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Հայերեն

Հապավում

  1. արհեստակցական միություն ◆ Արհմիությունները մշակեցին և առաջ քաշեցին մի շարք կոնկրետ պահանջներ։ (Սովետական Հայաստան)


Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Մարգարյան Ալ․ Ս․, Հայոց լեզվի հապավումների բառարան («Հայաստան» հրատարակչություն), Երևան, 1979 — 149 էջ։
  • Սուսաննա Ասիկյան, Սոցիոլոգիա (Անգլերեն-հայերեն բացատրական բառարան), Երևան, ««Զանգակ» հրատարակչություն», 2015 — 208 էջ։
  • Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
  • Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
  • Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
  • Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
  • Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։